ÍTACA
NEUROPSIKOLOGIA KLINIKOA
Diziplina honen helburua nerbio-sistema zentralak jasandako lesio mota ezberdinek eragindako ondorioak aztertzea da, lehenik, eta diagnostiko zehatz batean oinarritutako errehabilitazio neuropsikologiko bat martxan jartzea. Jasandako burmuineko gaitza horien artean ohikoenak dementzia, Parkinsona, ELA, eta abar dira. Hauek eragindako eragindako kalteen artean, ohikoenak zailtasun kognitiboak, emozionalak eta portaera arazoak izaten dira.
EBALUAZIO NEUROPSIKOLOGIKOA
Ebaluazio neuropsikologikoaren bidez subjektu baten egoera kognitiboa eta afektibo-konduktuala zehazten da. Horretarako, eredu teorikoak, testak, elkarrizketak, galdetegiak eta eskala psikologikoak erabiltzen dira. Neuropsikologian espezializatutako psikologo batek egin ohi duen ebaluazioaren barruan, funtzio kognitiboak (arreta, memoria, hizkuntza…) eta subjektuak eguneroko bizitzan duen autonomia-maila aztertzen dira, eta, landu beharreko kasuaren arabera, izan daitezkeen aldaketa afektiboak, jokabidezkoak eta nortasunari dagozkionak balioesten dira.
ERREHABILITAZIO NEUROPSIKOLOGIKOA
Burbuineko gaitza batek eragindako ondorioak aztertu eta pazienteari ondoen datorkion erreabilitazio neuropiskologikoa jarriko dugu martxan.
Nahaste kognitiboen errehabilitazioa
Gaitasun eta elementu hauek lantzen dira batez ere: laneko abiadura, arreta, memoria eta funtzio exekutiboak.
Hizkuntza-nahasmenduen errehabilitazioa
Hizkuntzaren nahaste neuropsikologiko arruntena afasia da. Teknika desberdinak erabiltzen dira hizkuntzaren eta komunikazioaren berariazko funtzioak, ahal den neurrian, berreskuratzeko.
Apraxia, ikus-pertzepzio eta ikus-espazial nahasteen errehabilitazioa
Heminegligentzia, ikusmen agnosia, propoagnosia edo apraxia bezalako nahasteak kategori hauetan sailkatzen dira.
Komunikazio eta kognizio sozialaren nahasteen errehabilitazioa
Landu beharreko alderdi garrantzitsuenak emozioen pertzeptzioa, enpatia eta trebetasun sozialak dira.